#208 Παναγιά Μπρυώνη (Νεοχωράκι)

Χωροθέτηση

Ένα γραφικό βυζαντινό εκκλησάκι, ξεπροβάλλει ακριβώς πλάι στο δρόμο που οδηγεί στο Νεοχωράκι. Ο ναός της Παναγιάς Μπρυώνη βρίσκεται σε μικρή απόσταση Ν.Α της Άρτας και είναι αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου.

Στοιχεία Κατασκευής

Το μνημείο αποτελεί έναν συνδυασμό σταυροειδούς εγγεγραμμένου ναού και τρίκλιτης βασιλικής.

Ανασκαφική έρευνα που διεξήχθη κατά το παρελθόν επιβεβαίωσε την υπόθεση του Γ. Βελένη ότι ο ναός ήταν αρχικά δομημένος σύµφωνα µε το δικιόνιο σταυροειδή ή σταυρεπίστεγο τύπο, µε κύριο ναό τετράγωνης κάτοψης και ισοπλατή νάρθηκα

Κατά την διάρκεια αυτής της ανασκαφικής έρευνας, αποκαλύφθηκαν, σε απόσταση 2.80 µ. από τον δυτικό τοίχο του σημερινού ναού, τα θεµέλια του αρχικού δυτικού τοίχου του κύριου ναού, τα οποία προσέφεραν επαρκή στοιχεία για την επαλήθευση της παραπάνω υπόθεσης.

Κατά την ανακαίνιση του 1870, ο ναός υπέστη αλλοιώσεις στην εξωτερική μορφή του, οι οποίες είναι αρκετά ευδιάκριτες στην τοιχοποιία του.

"Ο ναός είναι κτισμένος µε ακατέργαστους πλακοειδείς λίθους σε στρώσεις µε την παρεµβολή οριζοντίων σειρών πλίνθων, µμερικοί από τους οποίους έχουν διακοσμημένη ράχη και άφθονο ασβεστοκονίαµα." (Νικόλαος Καπόνης, Η ναοδομική αρχιτεκτονική του Δεσποτάτου της Ηπείρου, την περίοδο της Δυναστείας των Κομνηνών Αγγέλων 1204-1318 (Διατριβή επί διδακτορία), Αγρίνιο 2005). Κατά τον ίδιο τρόπο είναι κτισμένος ο ναός και στην ανατολική πλευρά, µέχρι το ύψος του κοσµήτη της αψίδας, ενώ από εκεί και πάνω µόνο µε πλίνθους.

Στην τοιχοδομή του ναού υπήρχε αρχικά πλούσια κεραμοπλαστική διακόσμηση, κυρίως στην ανατολική πλευρά και στα τύμπανα των αετωμάτων της εγκάρσιας κεραίας του Σταυρού. Ωστόσο, η τοιχοδομή των μακρών πλευρών του μνημείου στα τμήματα που ανακατασκευάσθηκαν είναι απλή και αδιακόσμητη.

Ο τρούλος του είναι οκτάπλευρος και στο μεγαλύτερο μέρος του αδιακόσμητος, κατασκευασμένος κατά κύριο λόγο από πλίνθους. Το γεγονός αυτό οδηγεί τον Ορλάνδο στο συμπέρασμα ότι πρόκειται για μεταγενέστερη κατασκευή.

Στις μέρες μας, ωστόσο, θεωρείται βέβαιο ότι ο τρούλος κατασκευάστηκε συγχρόνως με το αρχικό κτίσμα. Λόγω όμως των ζημιών που υπέστη μετά την καταστροφή του το 1821 χρειάστηκε να γίνουν επισκευές, οι οποίες είναι εμφανείς στο μεταξύ της στέγης και των παραθύρων τμήμα του.

"Η κόγχη του ιερού είναι εξ ολοκλήρου "κεντημένη" με πλίνθους σε διακοσμητικές ζώνες και ποικίλα σχέδια: οδοντωτές ταινίες, γεωμετρικά σχήματα, περίτεχνοι συνδυασμοί πριονωτών, κάθετων και παραλλήλων πλίνθων και ένα διακοσμητικό στοιχείο που μόνο σ' αυτόν το ναό συναντάται: ταινίες με τεθλασμένες ή κυματοειδείς πλίνθους που πλάστηκαν προτού ψηθούν -πάνω στο κτίσιμο- με το μυστρί, ένδειξη πως κύρια επιδίωξη του τεχνίτη ήταν η πρωτοτυπία. Παρόμοια διακοσμητικά θέματα βρίσκουμε και στα τύμπανα της κεραίας του σταυρού". (Κωνσταντίνος Γιαννέλος, "Τα βυζαντινά μνημεία της Άρτας" (έκδοση αρχικά του Δήμου Άρτας και στη συνέχεια τρεις επανεκδόσεις από τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Άρτας)

Οι εσωτερικές διαστάσεις του, είναι 9.80 µ. µήκος, χωρίς την αψίδα, και 6.10 µ.πλάτος. Στο εσωτερικό το Ιερό είναι τριµερές.

Ο αρχικός κυρίως ναός μαζί με τον τότε νάρθηκα καταλάμβαναν τις διαστάσεις του σημερινού κυρίως ναού. O κύριος ναός µε την βοήθεια δύο ζευγών κιόνων, διαμορφώνεται σε τρία κλίτη. Το κεντρικό είναι ευρύτερο (2.30:1.30).

Στον κυρίως ναό δεν παρατηρούμε γραπτή διακόσμηση, εκτός απ' τον Παντοκράτορα στον τρούλο και μια τοιχογραφία του 19ου αιώνα πλάι στο Δεσποτικό.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι τοιχογραφίες στην κόγχη του ιερού και στην Πρόθεση, που αποτελούν έργα εξαιρετικής τεχνικής και διατηρούνται μέχρι τις μέρες μας σε άριστη κατάσταση. Έγιναν το 1873 απ' το Σαμαρινιό Αθανάσιο Ζωγράφο.

Η αριστουργηματική σύνθεση και η σπανιότητα του θέματος καθιστά την τοιχογραφική παράσταση της Παναγίας αιματοδακρύζουσας στην κόγχη της Πρόθεσης, σημείο άξιον παρατήρησης.

Την ίδια περίοδο δημιουργείται και το ξύλινο τέμπλο του ναού, το οποίο διαθέτει καλοδιατηρημένες φορητές εικόνες, καθώς και το Βημόθυρο, όπου ξεχωρίζει η εικόνα της Παναγίας στην παράσταση του Ευαγγελισμού. (Οι πληροφορίες για το μνημείο προέρχονται από το βιβλίο του Κωνσταντίνου Γιαννέλου, "Τα βυζαντινά μνημεία της Άρτας" (έκδοση αρχικά του Δήμου Άρτας και στη συνέχεια τρεις επανεκδόσεις από τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Άρτας), http://www.pesliderook.eu)

 

Ιστορικά στοιχεία

Σχετικά με την προσωνυμία "Μπρυώνη" υπάρχουν αρκετές εκδοχές. Σύμφωνα με την πρώτη, πιθανόν να σχετίζεται με το όνομα του κτήτορα ή κάποιου ηγούμενου, είτε να ταυτίζεται με το όνομα του Τούρκου, που σύμφωνα με την παράδοση έκανε μεγάλη αφιέρωση στη μονή, επειδή χάρη σε θαύμα της Παναγίας ξαναβρήκε το φως του.

Άλλη λιγότερο πιθανή εκδοχή αναφέρει ότι η επωνυμία "Μπρυώνη" οφείλεται σε παραφθορά της λέξης "περιώνυμη", οπότε η σωστή ονομασία θα ήταν "Παναγία η Μπριώνη". Αυτή την εκδοχή προβάλλει ο μητροπολίτης Σεραφείμ Ξενόπουλος στο "Δοκίμιο" του.

Ωστόσο, διάφορες εκδοχές υπάρχουν και για τη χρονολογία κτίσης του Ναού. Σύμφωνα με τον καθηγητή Παναγιώτη Βοκοτόπουλο, ο ναός οικοδομήθηκε το 1238, στον τύπο του δικιόνιου σταυροειδούς εγγεγραμμένου ναού με τρούλο και νάρθηκα. Ο ίδιος κατέληξε στο συμπέρασμα αυτό στηριζόμενος στην πλίνθινη επιγραφή που υπάρχει στη νότια πλευρά του ναού. "Ο Γ. Βελένης εξέφρασε την άποψη ότι ο ναός ανήκε αρχικά στον τρίκλιτο σταυρεπίστεγο τύπο, που αργότερα µμετατράπηκε σε σταυροειδή ναό µε τρούλο." (Νικόλαος Καπόνης, Η ναοδομική αρχιτεκτονική του Δεσποτάτου της Ηπείρου, την περίοδο της Δυναστείας των Κομνηνών Αγγέλων 1204-1318 (Διατριβή επί διδακτορία), Αγρίνιο 2005)

Εξίσου όμως πιθανή θεωρείται και η εκδοχή του Σεραφείμ, ο οποίος υποστηρίζει ότι η χρονολογία ίδρυσης του ναού ήταν το 1111μ.Χ, άποψη την οποία εμμέσως συμμερίζεται και ο Ορλάνδος-ο βασικότερος μελετητής του μνημείου.

Σύμφωνα με την παραπάνω άποψη, ο ναός οικοδομήθηκε τον 11ο αιώνα, ενώ τον 13ο αιώνα δεν έχουμε την ίδρυση του ναού αλλά τη μετασκευή της παλαιότερης ξυλόστεγης τρίκλιτης βασιλικής σε σταυροειδή με τρούλο.

Η μονή πέρασε ένδοξες εποχές, από τη στιγμή της ίδρυσής της μέχρι και τα χρόνια του Αλή Πασά, οπότε και ξεκίνησε η καθοδική της πορεία, μέχρι την ολοκληρωτική της καταστροφή το 1821. Ο ναός πυρπολήθηκε από τους Τούρκους και καταστράφηκε ολοσχερώς μέχρι που το 1867 ξεκινά η ριζική και εκ θεμελίων ανακαίνιση του για να ολοκληρωθεί το 1871. Έκτοτε η μονή παρέμεινε ανέπαφη ενώ, σύμφωνα με τις εντειχισμένες ενεπίγραφες πλάκες εκείνο το διάστημα προστέθηκε ο νάρθηκας και κατασκευάσθηκε ο περιβολότοιχος με το κωδωνοστάσιο.

Πρόσθετα στοιχεία ιστορικού, πολιτιστικού και τουριστικού ενδιαφέροντος

Από τη μία τα παραδοσιακά βυζαντινά μνημεία, οι εξαιρετικές πέτρινες κατασκευές, το κάστρο, οι εκκλησίες. Από την άλλη, περιοχές κατάφυτες από έλατα, καστανιές και πλατάνια, φαράγγια, κακοτράχαλες και άγριες πλαγιές, εύφορες πεδιάδες, υδροβιότοπου εξαιρετικής αξίας, συνθέτουν το ψηφιδωτό αυτής της υπέροχης περιοχής της Ηπείρου. Περιδιαβαίνοντας τον Δήμο Σκουφά, από το βόρειο μέχρι το νότιο και από το ανατολικό μέχρι το δυτικό τμήμα του θα έρθετε σε επαφή με την πλούσια φυσική, ιστορική και πολιτιστική κληρονομιά του.

Στο βόρειο και ημιορεινό τμήμα του, κυριαρχεί το Πέτα, με την παραδοσιακή του Πλατεία, τον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου, το Μνημείο των Φιλελλήνων, την Μονή του Θεοτοκίου, το Λαογραφικό Μουσείο την πανέμορφη Λίμνη Πουρναρίου. Σπάνιας ομορφιάς είναι και ο οικισμός του Άγιου Δημήτριου με την όμορφη πλατεία του, το παραδοσιακό Νεοχωράκι με τα πέτρινα σπίτια του, καθώς και η Αμφιθέα και την γραφική Μεγάρχη.

Στο κέντρο του Δήμου εντοπίζουμε το Κομπότι, που είναι πλούσιο σε αξιοθέατα. Ο Ανδριάντας του Νικολάου Σκουφά, τα Τούρκικα Φυλάκια (Κούλιες), το Λιμάνι και Περιβαλλοντικό Κέντρο Κόπραινας, η Παλιά Εκκλησία Αγίου Γεωργίου και η Ιερά Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου είναι μερικά από αυτά.

Ανατολικά του Δήμου συναντάμε το πανέμορφο Φωτεινό, ενώ στο νότιο-νοτιοδυτικό τμήμα του Δήμου, που διασχίζεται από τον Άραχθο συναντάμε πολλούς διάσπαρτους αγροτικούς οικισμούς.

Αυτά είναι κάποια μόνο από τα πολλά σημεία που μπορεί να επισκεφθεί κανείς στον ιστορικό Δήμο Ν. Σκουφά.

Εκτός όμως από τα σημεία και αξιοθέατα ιστορικού-πολιτιστικού-πολιτισμικού και φυσιολατρικού ενδιαφέροντος, ο επισκέπτης θα μπορέσει να εκμεταλλευτεί τους επιβλητικούς, τεράστιους, ορεινούς όγκους, που περιτριγυρίζουν και αγκαλιάζουν την περιοχή, καθώς και τα γάργαρα, κρυστάλλινα, ορμητικά νερά των ποταμών της, στα πλαίσια του εναλλακτικού τουρισμού. Με επίκεντρο τα Τζουμέρκα, τον Άραχθο, τον Αμβρακικό, ένα ευρύ φάσμα επιλογών ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια κάθε ενδιαφερόμενου.

Τέτοιες επιλογές αποτελούν οι υδάτινες διαδρομές Canoe Cayak και Rafting, στην τεχνητή λίμνη Πουρναρίου, στο Νεοχώρι του Δήμου Αράχθου και στον Άραχθο, αντίστοιχα. Άλλες δραστηριότητες, όπως η Ιππασία, η Ποδηλασία, οι ορειβατικές διαδρομές, οι περιπατητικές διαδρομές, ο Αερωπτερισμός, το αλεξίπτωτο πλαγιάς, και η συμμετοχή επισκεπτών στον Ιαματικό Τουρισμό (Ιαματικά Λουτρά Χανόπουλου) και στις πολυάριθμες τοπικές παραδόσεις και έθιμα (πανηγύρια, εορτασμοί κ.α.), ολοκληρώνουν τη γκάμα των δραστηριοτήτων του εναλλακτικού τουρισμού, προσφέροντας πρωτόγνωρες εμπειρίες μέσα στη φύση, όπως αυτή αποκαλύπτεται στην πιο αρχέγονη μορφή της.

 

 

 

 


#206 Το Μοναστήρι της Γέννησης της Θεοτόκου στις Μελάτες

Χωροθέτηση

Το μοναστήρι της Γέννησης της Θεοτόκου βρίσκεται στο χωριό Μελάτες, ένα χωριό της Άρτας που απέχει από αυτή περί τα 25 χιλιόμετρα. Το χωριό βρίσκεται ανάμεσα στα χωριά της Άνω Καλεντίνης και της Κάτω Καλεντίνης, στον οδικό άξονα Τρικάλων-Άρτας, ενώ άλλα πλησιέστερα χωριά είναι η Μαρκινιάδα και το Αθαμάνιο.

Στοιχεία Κατασκευής

Πρόκειται ουσιαστικά για μια ξυλόστεγη βασιλική χωρίς τρούλο και πλούσια εικονογράφηση, η οποία έγινε το 1821. Το περιτείχισμα και ο ωραιότατος Πυλώνας που διαθέτει έγιναν το 1842. Ένα από τα εντυπωσιακότερα χαρακτηριστικά του Πυλώνα είναι το υπέρθυρο τόξο του, που φέρει λαϊκότροπες λιθόγλυπτες παραστάσεις. Πάνω δε απ' αυτό το τόξο υπάρχει τοιχογραφία της Παναγίας στον τύπο της Πλατυτέρας, έργο του 1979.

 

Ιστορικά στοιχεία

Ιστορικά στοιχεία υποδεικνύουν ότι η μονή αποτελεί δημιούργημα του 17ου αιώνα, ενώ λόγω των καταστροφών που υπέστη πιθανότατα απ' τον Γκιαούρ μπέη Γερακάρη χτίστηκε για δεύτερη φορά το 1797, απ' τον Οπλαρχηγό Κων/νο Πουλή.

Ο ναός υπέστη εκτεταμένες καταστροφές το 1833, ωστόσο δεν αφέθηκε στην τύχη του και το 1854 ανακαινίστηκε και πάλι. Τα πυρπολημένα απ' τους Τούρκους κελιά, ανοικοδομήθηκαν το 1876 απ' τον ηγούμενο Γεννάδιο.

Το 1944 ο ναός γνώρισε τη βαρβαρότητα άλλων κατακτητών, των Γερμανών, οι οποίοι τον έκαψαν ολοσχερώς. Οι πολλές καταστροφές που υπέστη διαχρονικά και κυρίως στα χρόνια της Κατοχής και του Εμφυλίου, είχαν ως αποτέλεσμα την καταστροφή όλης της εικονογράφησης του ναού.

Κατά το παρελθόν το μοναστήρι διέθετε πολλά κοπάδια πρόβατα και γίδια, αλλά και πολλές χερσαίες εκτάσεις. (www.pesliderook.eu, http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CE%B5%CE%BB%CE%AC%CF%84%CE%B5%CF%82)

Πρόσθετα στοιχεία ιστορικού, πολιτιστικού και τουριστικού ενδιαφέροντος

Από τη μία τα παραδοσιακά βυζαντινά μνημεία, οι εξαιρετικές πέτρινες κατασκευές, το κάστρο, οι εκκλησίες. Από την άλλη, περιοχές κατάφυτες από έλατα, καστανιές και πλατάνια, φαράγγια, κακοτράχαλες και άγριες πλαγιές, εύφορες πεδιάδες, υδροβιότοπου εξαιρετικής αξίας, συνθέτουν το ψηφιδωτό αυτής της υπέροχης περιοχής της Ηπείρου. Περιδιαβαίνοντας τον Δήμο Σκουφά, από το βόρειο μέχρι το νότιο και από το ανατολικό μέχρι το δυτικό τμήμα του θα έρθετε σε επαφή με την πλούσια φυσική, ιστορική και πολιτιστική κληρονομιά του.

Στο βόρειο και ημιορεινό τμήμα του, κυριαρχεί το Πέτα, με την παραδοσιακή του Πλατεία, τον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου, το Μνημείο των Φιλελλήνων, την Μονή του Θεοτοκίου, το Λαογραφικό Μουσείο την πανέμορφη Λίμνη Πουρναρίου. Σπάνιας ομορφιάς είναι και ο οικισμός του Άγιου Δημήτριου με την όμορφη πλατεία του, το παραδοσιακό Νεοχωράκι με τα πέτρινα σπίτια του, καθώς και η Αμφιθέα και την γραφική Μεγάρχη.

Στο κέντρο του Δήμου εντοπίζουμε το Κομπότι, που είναι πλούσιο σε αξιοθέατα. Ο Ανδριάντας του Νικολάου Σκουφά, τα Τούρκικα Φυλάκια (Κούλιες), το Λιμάνι και Περιβαλλοντικό Κέντρο Κόπραινας, η Παλιά Εκκλησία Αγίου Γεωργίου και η Ιερά Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου είναι μερικά από αυτά.

Ανατολικά του Δήμου συναντάμε το πανέμορφο Φωτεινό, ενώ στο νότιο-νοτιοδυτικό τμήμα του Δήμου, που διασχίζεται από τον Άραχθο συναντάμε πολλούς διάσπαρτους αγροτικούς οικισμούς.

Αυτά είναι κάποια μόνο από τα πολλά σημεία που μπορεί να επισκεφθεί κανείς στον ιστορικό Δήμο Ν. Σκουφά.

Εκτός όμως από τα σημεία και αξιοθέατα ιστορικού-πολιτιστικού-πολιτισμικού και φυσιολατρικού ενδιαφέροντος, ο επισκέπτης θα μπορέσει να εκμεταλλευτεί τους επιβλητικούς, τεράστιους, ορεινούς όγκους, που περιτριγυρίζουν και αγκαλιάζουν την περιοχή, καθώς και τα γάργαρα, κρυστάλλινα, ορμητικά νερά των ποταμών της, στα πλαίσια του εναλλακτικού τουρισμού. Με επίκεντρο τα Τζουμέρκα, τον Άραχθο, τον Αμβρακικό, ένα ευρύ φάσμα επιλογών ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια κάθε ενδιαφερόμενου.

Τέτοιες επιλογές αποτελούν οι υδάτινες διαδρομές Canoe Cayak και Rafting, στην τεχνητή λίμνη Πουρναρίου, στο Νεοχώρι του Δήμου Αράχθου και στον Άραχθο, αντίστοιχα. Άλλες δραστηριότητες, όπως η Ιππασία, η Ποδηλασία, οι ορειβατικές διαδρομές, οι περιπατητικές διαδρομές, ο Αερωπτερισμός, το αλεξίπτωτο πλαγιάς, και η συμμετοχή επισκεπτών στον Ιαματικό Τουρισμό (Ιαματικά Λουτρά Χανόπουλου) και στις πολυάριθμες τοπικές παραδόσεις και έθιμα (πανηγύρια, εορτασμοί κ.α.), ολοκληρώνουν τη γκάμα των δραστηριοτήτων του εναλλακτικού τουρισμού, προσφέροντας πρωτόγνωρες εμπειρίες μέσα στη φύση, όπως αυτή αποκαλύπτεται στην πιο αρχέγονη μορφή της.

 

 

 


#207 Η Εκκλησία της Παναγίας στο Κομμένο

Χωροθέτηση

Το Κομμένο Άρτας είναι ένα μικρό χωριό στην άκρη του Αμβρακικού και συνορεύει με τη Δημοτική ενότητα Αράχθου, ενώ αποτελεί την ιστορική έδρα του νέου δήμου Σκουφά.

Στην είσοδο του χωριού εντοπίζουμε μια πανέμορφη πετρόκτιστη εκκλησία αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου.

 

Στοιχεία Κατασκευής

Είναι χτισμένη όλη με πέτρα που κουβαλούσαν οι Κομμιώτες από τα βουνά με τα μουλάρια. Η παλιά καμπάνα βρίσκεται στο πετρόκτιστο καμπαναριό.

 

Ιστορικά στοιχεία

Πρόσθετα στοιχεία ιστορικού, πολιτιστικού και τουριστικού ενδιαφέροντος

Από τη μία τα παραδοσιακά βυζαντινά μνημεία, οι εξαιρετικές πέτρινες κατασκευές, το κάστρο, οι εκκλησίες. Από την άλλη, περιοχές κατάφυτες από έλατα, καστανιές και πλατάνια, φαράγγια, κακοτράχαλες και άγριες πλαγιές, εύφορες πεδιάδες, υδροβιότοπου εξαιρετικής αξίας, συνθέτουν το ψηφιδωτό αυτής της υπέροχης περιοχής της Ηπείρου. Περιδιαβαίνοντας τον Δήμο Σκουφά, από το βόρειο μέχρι το νότιο και από το ανατολικό μέχρι το δυτικό τμήμα του θα έρθετε σε επαφή με την πλούσια φυσική, ιστορική και πολιτιστική κληρονομιά του.

Στο βόρειο και ημιορεινό τμήμα του, κυριαρχεί το Πέτα, με την παραδοσιακή του Πλατεία, τον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου, το Μνημείο των Φιλελλήνων, την Μονή του Θεοτοκίου, το Λαογραφικό Μουσείο την πανέμορφη Λίμνη Πουρναρίου. Σπάνιας ομορφιάς είναι και ο οικισμός του Άγιου Δημήτριου με την όμορφη πλατεία του, το παραδοσιακό Νεοχωράκι με τα πέτρινα σπίτια του, καθώς και η Αμφιθέα και την γραφική Μεγάρχη.

Στο κέντρο του Δήμου εντοπίζουμε το Κομπότι, που είναι πλούσιο σε αξιοθέατα. Ο Ανδριάντας του Νικολάου Σκουφά, τα Τούρκικα Φυλάκια (Κούλιες), το Λιμάνι και Περιβαλλοντικό Κέντρο Κόπραινας, η Παλιά Εκκλησία Αγίου Γεωργίου και η Ιερά Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου είναι μερικά από αυτά.

Ανατολικά του Δήμου συναντάμε το πανέμορφο Φωτεινό, ενώ στο νότιο-νοτιοδυτικό τμήμα του Δήμου, που διασχίζεται από τον Άραχθο συναντάμε πολλούς διάσπαρτους αγροτικούς οικισμούς.

Αυτά είναι κάποια μόνο από τα πολλά σημεία που μπορεί να επισκεφθεί κανείς στον ιστορικό Δήμο Ν. Σκουφά.

Εκτός όμως από τα σημεία και αξιοθέατα ιστορικού-πολιτιστικού-πολιτισμικού και φυσιολατρικού ενδιαφέροντος, ο επισκέπτης θα μπορέσει να εκμεταλλευτεί τους επιβλητικούς, τεράστιους, ορεινούς όγκους, που περιτριγυρίζουν και αγκαλιάζουν την περιοχή, καθώς και τα γάργαρα, κρυστάλλινα, ορμητικά νερά των ποταμών της, στα πλαίσια του εναλλακτικού τουρισμού. Με επίκεντρο τα Τζουμέρκα, τον Άραχθο, τον Αμβρακικό, ένα ευρύ φάσμα επιλογών ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια κάθε ενδιαφερόμενου.

Τέτοιες επιλογές αποτελούν οι υδάτινες διαδρομές Canoe Cayak και Rafting, στην τεχνητή λίμνη Πουρναρίου, στο Νεοχώρι του Δήμου Αράχθου και στον Άραχθο, αντίστοιχα. Άλλες δραστηριότητες, όπως η Ιππασία, η Ποδηλασία, οι ορειβατικές διαδρομές, οι περιπατητικές διαδρομές, ο Αερωπτερισμός, το αλεξίπτωτο πλαγιάς, και η συμμετοχή επισκεπτών στον Ιαματικό Τουρισμό (Ιαματικά Λουτρά Χανόπουλου) και στις πολυάριθμες τοπικές παραδόσεις και έθιμα (πανηγύρια, εορτασμοί κ.α.), ολοκληρώνουν τη γκάμα των δραστηριοτήτων του εναλλακτικού τουρισμού, προσφέροντας πρωτόγνωρες εμπειρίες μέσα στη φύση, όπως αυτή αποκαλύπτεται στην πιο αρχέγονη μορφή της.

 

 

 


#204 Εκκλησία Αγίου Γεωργίου Κομποτίου

Χωροθέτηση

Ο παλαιός Ιερός Ναός του Αγίου Γεωργίου βρίσκεται στο κέντρο του Κομποτίου, σε μια περιτειχισμένη έκταση.

 

Στοιχεία Κατασκευής

Είναι μια τρίκλιτη, ξυλόστεγη βασιλική ορθογώνιας κάτοψης με πλούσια εικονογράφηση, γεγονός που αποτέλεσε το βασικότερο κριτήριο για την ένταξη της στον κατάλογο των ιστορικών διατηρητέων μνημείων.

Όπως αναφέραμε και παραπάνω ο ναός διέθετε πλούσια εικονογράφηση, τμήματα της οποίας σώζονται μέχρι και τις μέρες μας. Οι τοιχογραφίες χρονολογούνται στα 1743, ωστόσο τμηματικά φέρουν επιζωγράφιση του τέλους του 19ου αιώνα.

Οι τοίχοι του Ιερού Βήματος και του Κυρίως Ναού καλύπτονται από εικονογραφικό πρόγραμμα χωρισμένο σε ζώνες. Μια σειρά ολόσωμων αγίων μπορεί να εντοπίσει κανείς στην κάτω ζώνη, την οποία ακολουθεί η ζώνη των στηθαρίων με πρόσωπα αγίων μαρτύρων, καθώς και οι επάλληλες επάνω ζώνες με παραστάσεις του Χριστολογικού κύκλου και εικονογραφικά θέματα της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης.

Ο ναός έχει διαστάσεις 3,25 Χ 1,50, ενώ ο εσωτερικός του χώρος διαθέτει τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα των εκκλησιών της περιόδου της Τουρκοκρατίας. Λιγοστό φώς, απομόνωση από το εξωτερικό περιβάλλον και σκοτεινοί τόνοι αγιογραφιών που καλύπτουν όλο το εσωτερικό του.

Στο κεντρικό τμήμα της οροφής σχηματίζεται σφαιρικός "ψευτοκουμπές", κάτι σαν τρούλος με την εικόνα του Παντοκράτορα, των μέσων του 19ου αιώνα.

Ένα ακόμη χαρακτηριστικό της ναοδομίας της περιόδου κτίσης του ναού είναι η πλήρης απομόνωση του Ιερού με το ψηλό τέμπλο.

Το χαρακτηριστικό αυτό εντοπίζεται και στον ναό του Αγίου Γεωργίου, στην Ανατολική πλευρά του οποίου εξέχει η επτάπλευρη και εσωτερικά ημικυκλική κόγχη του Ιερού Βήματος, την οποία διατρυπά στο κέντρο μονόλοβο, στενό παράθυρο εν είδει πολεμίστρας.

Οι μακρές πλευρές του ναού (βόρεια και νότια) φέρουν από πέντε ορθογώνια παράθυρα, ενώ στην πρώτη φάση, εντοπίζαμε σε αυτές εξωτερικά ξυλόστεγα χαγιάτια και πεζούλες, αρχιτεκτονική που ήταν διαδεδομένη την εποχή αυτή στην Ήπειρο και στη Δυτική Μακεδονία.

"Το έτος 1898 τοιχίστηκαν οι μικρές τοξωτές πύλες και δύο μεγάλες ανοίχτηκαν όπως μαρτυρεί λιθανάγλυφη χρονολογία στο πάνω μέρος της βόρειας και της νότιας πόρτας. Το Δυτικό τμήμα του ναού καταλαμβάνει ευρύχωρος νάρθηκας." (http://www.kompoti.gr/modules.php?name=Content&pa=showpage&pid=5)

Ο ναός χωρίζεται σε τρία κλίτη με δύο σειρές αψιδωτών κιόνων, με ευρύτερο το μεσαίο κλίτος. Ο κυρίως ναός χωρίζεται από το Ιερό Βήμα με ένα υπέροχο ξυλόγλυπτο τέμπλο, του 19ου αιώνα.

Ιδιαίτερη αναφορά οφείλουμε να κάνουμε στο τέμπλο του ναού, το οποίο διαθέτει μεγάλη ποικιλία απο φορητές Δεσποτικές εικόνες, που χρονολογούνται στα 1743 καθώς και στις αρχές του 20ου αιώνα, σε αντίθεση με τις εικόνες του δωδεκάορτου, που είναι έργα του 1864.

Το έτος 1864 χρονολογούνται επίσης, ο Δεσποτικός θρόνος και ο Άμβωνας. Να σημειώσουμε ότι από το αρχικό ξυλόγλυπτο τέμπλο, που καταστράφηκε ολοσχερώς από πυρκαγιά στις μάχες του 1821 - 1822 σώζονται τα ξυλόγλυπτα, με εικονογραφίες, βημόθυρα του Ιερού.

Ιδιαίτερης μνεία οφείλουμε και στο κωδωνοστάσιο (καμπαναριό), ύψους 16 μέτρων, που έχει κτισθεί στα 1922, εξαιρετικό δείγμα Ζακυνθινής Αρχιτεκτονικής.

(http://www.kompoti.gr/modules.php?name=Content&pa=showpage&pid=5)


Ιστορικά στοιχεία

Πρόκειται για κτίσμα του 18ου αιώνα και αποτελεί ενδιαφέρον δείγμα ναοδομίας της εποχής. Κατά τα χρόνια της Τουρκοκρατίας λειτουργούσε και ως κρυφό σχολειό για τους κατοίκους του χωριού, γι αυτό το λόγο έχει και μεγάλη ιστορική σημασία.

Ο ναός χτίστηκε το 1741 μ.Χ. με εξαιρετική ταχύτητα και με δαπάνη του άρχοντα Ευσταθίου Γεροστάθη. Παλαιότερα, ο ναός διέθετε ελαιοτριβείο και εκκλησιαστικό διδακτήριο βορειοδυτικά και μια σειρά κελιών ανατολικά και νότια. Από αυτά σώζονται μόνο της ανατολικής πλευράς και σήμερα λειτουργούν ως καφενεία.

Στον αύλειο χώρο του έχει τοποθετηθεί ο τύμβος με τα οστά του Κωνσταντίνου Γεροστάθη, ενώ στην επιτύμβια στήλη υπάρχει σπάνιο σύμβολο της Φιλικής Εταιρείας.


Πρόσθετα στοιχεία ιστορικού, πολιτιστικού και τουριστικού ενδιαφέροντος

Από τη μία τα παραδοσιακά βυζαντινά μνημεία, οι εξαιρετικές πέτρινες κατασκευές, το κάστρο, οι εκκλησίες. Από την άλλη, περιοχές κατάφυτες από έλατα, καστανιές και πλατάνια, φαράγγια, κακοτράχαλες και άγριες πλαγιές, εύφορες πεδιάδες, υδροβιότοπου εξαιρετικής αξίας, συνθέτουν το ψηφιδωτό αυτής της υπέροχης περιοχής της Ηπείρου. Περιδιαβαίνοντας τον Δήμο Σκουφά, από το βόρειο μέχρι το νότιο και από το ανατολικό μέχρι το δυτικό τμήμα του θα έρθετε σε επαφή με την πλούσια φυσική, ιστορική και πολιτιστική κληρονομιά του.

Στο βόρειο και ημιορεινό τμήμα του, κυριαρχεί το Πέτα, με την παραδοσιακή του Πλατεία, τον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου, το Μνημείο των Φιλελλήνων, την Μονή του Θεοτοκίου, το Λαογραφικό Μουσείο την πανέμορφη Λίμνη Πουρναρίου. Σπάνιας ομορφιάς είναι και ο οικισμός του Άγιου Δημήτριου με την όμορφη πλατεία του, το παραδοσιακό Νεοχωράκι με τα πέτρινα σπίτια του, καθώς και η Αμφιθέα και την γραφική Μεγάρχη.

Στο κέντρο του Δήμου εντοπίζουμε το Κομπότι, που είναι πλούσιο σε αξιοθέατα. Ο Ανδριάντας του Νικολάου Σκουφά, τα Τούρκικα Φυλάκια (Κούλιες), το Λιμάνι και Περιβαλλοντικό Κέντρο Κόπραινας, η Παλιά Εκκλησία Αγίου Γεωργίου και η Ιερά Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου είναι μερικά από αυτά.

Ανατολικά του Δήμου συναντάμε το πανέμορφο Φωτεινό, ενώ στο νότιο-νοτιοδυτικό τμήμα του Δήμου, που διασχίζεται από τον Άραχθο συναντάμε πολλούς διάσπαρτους αγροτικούς οικισμούς.

Αυτά είναι κάποια μόνο από τα πολλά σημεία που μπορεί να επισκεφθεί κανείς στον ιστορικό Δήμο Ν. Σκουφά.

Εκτός όμως από τα σημεία και αξιοθέατα ιστορικού-πολιτιστικού-πολιτισμικού και φυσιολατρικού ενδιαφέροντος, ο επισκέπτης θα μπορέσει να εκμεταλλευτεί τους επιβλητικούς, τεράστιους, ορεινούς όγκους, που περιτριγυρίζουν και αγκαλιάζουν την περιοχή, καθώς και τα γάργαρα, κρυστάλλινα, ορμητικά νερά των ποταμών της, στα πλαίσια του εναλλακτικού τουρισμού. Με επίκεντρο τα Τζουμέρκα, τον Άραχθο, τον Αμβρακικό, ένα ευρύ φάσμα επιλογών ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια κάθε ενδιαφερόμενου.

Τέτοιες επιλογές αποτελούν οι υδάτινες διαδρομές Canoe Cayak και Rafting, στην τεχνητή λίμνη Πουρναρίου, στο Νεοχώρι του Δήμου Αράχθου και στον Άραχθο, αντίστοιχα. Άλλες δραστηριότητες, όπως η Ιππασία, η Ποδηλασία, οι ορειβατικές διαδρομές, οι περιπατητικές διαδρομές, ο Αερωπτερισμός, το αλεξίπτωτο πλαγιάς, και η συμμετοχή επισκεπτών στον Ιαματικό Τουρισμό (Ιαματικά Λουτρά Χανόπουλου) και στις πολυάριθμες τοπικές παραδόσεις και έθιμα (πανηγύρια, εορτασμοί κ.α.), ολοκληρώνουν τη γκάμα των δραστηριοτήτων του εναλλακτικού τουρισμού, προσφέροντας πρωτόγνωρες εμπειρίες μέσα στη φύση, όπως αυτή αποκαλύπτεται στην πιο αρχέγονη μορφή της.

 

 

 


#205 Ανδριάντας του Ν. Σκουφά

Χωροθέτηση

Στην Κεντρική Πλατεία του Κομποτίου βρίσκεται ο ανδριάντας του Νικολάου Σκουφά, ιδρυτή της Φιλικής Εταιρείας.

Στοιχεία Κατασκευής

Ο ανδριάντας είναι τοποθετημένος σε μαρμάρινο βάθρο 2 περίπου μέτρων. Διαθέτει εκτεταμένη διακόσμηση και ανάγλυφη απεικόνιση σε κύκλο των μορφών των τριών Ιδρυτών της εταιρείας, Νικολάου Σκουφά, Αθανασίου Τσακάλωφ και Εμμανουήλ Ξάνθου.

Ιστορικά στοιχεία

Πρόκειται για έργο του διακεκριμένου γλύπτη, Ακαδημαϊκού Βασιλείου Φαληρέα, μεταξύ των ετών 1925-1930.

Πρόσθετα στοιχεία ιστορικού, πολιτιστικού και τουριστικού ενδιαφέροντος

Από τη μία τα παραδοσιακά βυζαντινά μνημεία, οι εξαιρετικές πέτρινες κατασκευές, το κάστρο, οι εκκλησίες. Από την άλλη, περιοχές κατάφυτες από έλατα, καστανιές και πλατάνια, φαράγγια, κακοτράχαλες και άγριες πλαγιές, εύφορες πεδιάδες, υδροβιότοπου εξαιρετικής αξίας, συνθέτουν το ψηφιδωτό αυτής της υπέροχης περιοχής της Ηπείρου. Περιδιαβαίνοντας τον Δήμο Σκουφά, από το βόρειο μέχρι το νότιο και από το ανατολικό μέχρι το δυτικό τμήμα του θα έρθετε σε επαφή με την πλούσια φυσική, ιστορική και πολιτιστική κληρονομιά του.

Στο βόρειο και ημιορεινό τμήμα του, κυριαρχεί το Πέτα, με την παραδοσιακή του Πλατεία, τον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου, το Μνημείο των Φιλελλήνων, την Μονή του Θεοτοκίου, το Λαογραφικό Μουσείο την πανέμορφη Λίμνη Πουρναρίου. Σπάνιας ομορφιάς είναι και ο οικισμός του Άγιου Δημήτριου με την όμορφη πλατεία του, το παραδοσιακό Νεοχωράκι με τα πέτρινα σπίτια του, καθώς και η Αμφιθέα και την γραφική Μεγάρχη.

Στο κέντρο του Δήμου εντοπίζουμε το Κομπότι, που είναι πλούσιο σε αξιοθέατα. Ο Ανδριάντας του Νικολάου Σκουφά, τα Τούρκικα Φυλάκια (Κούλιες), το Λιμάνι και Περιβαλλοντικό Κέντρο Κόπραινας, η Παλιά Εκκλησία Αγίου Γεωργίου και η Ιερά Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου είναι μερικά από αυτά.

Ανατολικά του Δήμου συναντάμε το πανέμορφο Φωτεινό, ενώ στο νότιο-νοτιοδυτικό τμήμα του Δήμου, που διασχίζεται από τον Άραχθο συναντάμε πολλούς διάσπαρτους αγροτικούς οικισμούς.

Αυτά είναι κάποια μόνο από τα πολλά σημεία που μπορεί να επισκεφθεί κανείς στον ιστορικό Δήμο Ν.Σκουφά.

Εκτός όμως από τα σημεία και αξιοθέατα ιστορικού-πολιτιστικού-πολιτισμικού και φυσιολατρικού ενδιαφέροντος, ο επισκέπτης θα μπορέσει να εκμεταλλευτεί τους επιβλητικούς, τεράστιους, ορεινούς όγκους, που περιτριγυρίζουν και αγκαλιάζουν την περιοχή, καθώς και τα γάργαρα, κρυστάλλινα, ορμητικά νερά των ποταμών της, στα πλαίσια του εναλλακτικού τουρισμού. Με επίκεντρο τα Τζουμέρκα, τον Άραχθο, τον Αμβρακικό, ένα ευρύ φάσμα επιλογών ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια κάθε ενδιαφερόμενου.

Τέτοιες επιλογές αποτελούν οι υδάτινες διαδρομές Canoe Cayak και Rafting, στην τεχνητή λίμνη Πουρναρίου, στο Νεοχώρι του Δήμου Αράχθου και στον Άραχθο, αντίστοιχα. Άλλες δραστηριότητες, όπως η Ιππασία, η Ποδηλασία, οι ορειβατικές διαδρομές, οι περιπατητικές διαδρομές, ο Αερωπτερισμός, το αλεξίπτωτο πλαγιάς, και η συμμετοχή επισκεπτών στον Ιαματικό Τουρισμό (Ιαματικά Λουτρά Χανόπουλου) και στις πολυάριθμες τοπικές παραδόσεις και έθιμα (πανηγύρια, εορτασμοί κ.α.), ολοκληρώνουν τη γκάμα των δραστηριοτήτων του εναλλακτικού τουρισμού, προσφέροντας πρωτόγνωρες εμπειρίες μέσα στη φύση, όπως αυτή αποκαλύπτεται στην πιο αρχέγονη μορφή της.

 

 

 

 


#202 Μονή Θεοτόκου (Θεοτόκιο)

Χωροθέτηση

Αφιερωμένο στην Κοίμηση της Θεοτόκου δεσπόζει επιβλητικό στους πρόποδες του λόφου του Πέτα. Οι κάτοικοι το ονομάζουν Θεοτόκιο και οι επισκέπτες το συναντούν αριστερά του εθνικού δρόμου Άρτας-Τρικάλων.

 

Στοιχεία Κατασκευής

Η μονή αποτελεί δείγμα μονόκλιτης θολωτής βασιλικής με τρούλο. Η τοιχοποιία της είναι απλή με λιτή διακόσμηση, που συνοψίζεται σε μια οδοντωτή ταινία που περιτρέχει όλα τα γείσα της στέγης.

Εξωτερικά το κτίσμα είναι καλαίσθητο, ενώ διαθέτει ποικιλομορφία που προέρχεται από τους θόλους της εγκάρσιας κεραίας του "σταυρού", οι οποίοι εμφανίζονται εξωτερικά ως αετώματα, σε συνδυασμό με τις παραδοσιακές πλάκες της στέγης. Στις μακρές πλευρές του φέρει ημικυκλικούς χορούς που φτάνουν ως τη στέγη, ενώ ανατολικά καταλήγει σε πεντάπλευρη κόγχη.

(http://enoriapeta.wordpress.com/%CF%84%CE%B1-%CE%BC%CE%BF%CE%BD%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B7%CF%81%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%83-%CE%B1%CF%81%CF%84%CE%B1%CF%83/, www.pesliderook.eu)

Δεν πρέπει να παραλείψουμε να επισημάνουμε πως ο ναός διαθέτει ενσωματωμένο κωδωνοστάσιο.

Στο εσωτερικό του χωρίζεται σε κυρίως ναό και νάρθηκα, ενώ δεν διαθέτει πλούσιο τοιχογραφικό διάκοσμο. Οι τοίχοι στο μεγαλύτερο μέρος τους είναι καλυμμένοι με ελαιοχρωματισμένα αμμοκονιάματα, ενώ πριν από λίγα μόλις χρόνια καθώς καλύφθηκαν οι μακρές πλευρές του κυρίως ναού με 2 σειρές μετωπικών Αγίων. Τοιχογραφίες υπήρχαν αρχικά μόνο στην κόγχη του ιερού.

Ο ναός εκτός από την αρχιτεκτονική του καλαισθησία διαθέτει και σπουδαία κειμήλια. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει ο μικρός χρυσοκέντητος επιτάφιος έργο του 1643, όπως πληροφορούμαστε απο χρυσοκέντητη επιγραφή του.

Ο επιτάφιος αρπάχτηκε από τη μονή των Αιμυαλών, κοντά στη Δημητσάνα. Τον είχαν πάρει ως λάφυρο οι Τουρκαλβανοί μετά την αποτυχία της επανάστασης του 1770 στην Πελοπόννησο - κατά τα περίφημα Ορλωφικά- και επιστρέφοντας στην Αλβανία τον πούλησαν σε Αρτινούς χριστιανούς, όπως και τον εφάμιλλο επιτάφιο του Αγίου Γεωργίου του Πέτα.

Άξια προσοχής είναι επίσης και οι δύο επίχρυσες λειψανοθήκες που φυλάσσονται στο ναό, καθώς και ένα πανόδετο Ευαγγέλιο - έκδοση Βενετίας του 1833 - με επίχρυση ανάγλυφη διακόσμηση.


Ιστορικά στοιχεία

Το μοναστήρι αποτελεί "γέννημα" της περιόδου παρακμής της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, καθώς χτίστηκε το 1793 απ' τον αρματολό Κωνσταντίνο Πούλη. Ωστόσο, η προέλευση του υπήρξε Βυζαντινή, καθώς σύμφωνα με την παράδοση χτίστηκε πάνω στα θεμέλια παλαιότερου ναού του 14ου αιώνα.

Κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας ο αρχικός ναός υπέστη σφοδρές και αλλεπάλληλες τουρκικές επιδρομές με αποτέλεσμα να χρήζει ανακατασκευής εκ θεμελίων. Τα παλιά κελιά πυρπολήθηκαν απ' τους Τούρκους δυο φορές (1821 και 1854) τα δε υπάρχοντα κτίσματα είναι νεότερες κατασκευές.

Το Θεοτόκιο διέθετε κατά το παρελθόν πολλά μετόχια και έτσι αποτελούσε ένα πλούσιο μοναστήρι. Η παλιά του κληρονομιά εξανεμίστηκε και έτσι στις μέρες μας έμειναν λίγα κτήματα και τέσσερες διαλυμένες μονές: της Αγίας Αικατερίνης στον Καταρράκτη, της Χρυσοσπηλιώτισσας στα Γουριανά, της Παναγίας στη Σκουληκαριά και της Κοίμησης της Θεοτόκου στις Σελλάδες.

(http://www.nomosartas.gr/index.php?option=com_k2&view=item&id=308:%CF%84%CE%BF-%CE%B8%CE%B5%CE%BF%CF%84%CF%8C%CE%BA%CE%B9%CE%BF, www.pesliderook.eu)

Σήμερα είναι ενεργό γυναικείο μοναστήρι και εγκαταβιώνουν σ'αυτό 4 μοναχές, ενώ έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο.

(ΥΑ ΥΠΠΟ/ΑΡΧ/Β1/Φ33/47048/1034/8-6-1995, ΦΕΚ 539/Β/21-6-1995)

 

Πρόσθετα στοιχεία ιστορικού, πολιτιστικού και τουριστικού ενδιαφέροντος

Από τη μία τα παραδοσιακά βυζαντινά μνημεία, οι εξαιρετικές πέτρινες κατασκευές, το κάστρο, οι εκκλησίες. Από την άλλη, περιοχές κατάφυτες από έλατα, καστανιές και πλατάνια, φαράγγια, κακοτράχαλες και άγριες πλαγιές, εύφορες πεδιάδες, υδροβιότοπου εξαιρετικής αξίας, συνθέτουν το ψηφιδωτό αυτής της υπέροχης περιοχής της Ηπείρου. Περιδιαβαίνοντας τον Δήμο Σκουφά, από το βόρειο μέχρι το νότιο και από το ανατολικό μέχρι το δυτικό τμήμα του θα έρθετε σε επαφή με την πλούσια φυσική, ιστορική και πολιτιστική κληρονομιά του.

Στο βόρειο και ημιορεινό τμήμα του, κυριαρχεί το Πέτα, με την παραδοσιακή του Πλατεία, τον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου, το Μνημείο των Φιλελλήνων, την Μονή του Θεοτοκίου, το Λαογραφικό Μουσείο την πανέμορφη Λίμνη Πουρναρίου. Σπάνιας ομορφιάς είναι και ο οικισμός του Άγιου Δημήτριου με την όμορφη πλατεία του, το παραδοσιακό Νεοχωράκι με τα πέτρινα σπίτια του, καθώς και η Αμφιθέα και την γραφική Μεγάρχη.

Στο κέντρο του Δήμου εντοπίζουμε το Κομπότι, που είναι πλούσιο σε αξιοθέατα. Ο Ανδριάντας του Νικολάου Σκουφά, τα Τούρκικα Φυλάκια (Κούλιες), το Λιμάνι και Περιβαλλοντικό Κέντρο Κόπραινας, η Παλιά Εκκλησία Αγίου Γεωργίου και η Ιερά Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου είναι μερικά από αυτά.

Ανατολικά του Δήμου συναντάμε το πανέμορφο Φωτεινό, ενώ στο νότιο-νοτιοδυτικό τμήμα του Δήμου, που διασχίζεται από τον Άραχθο συναντάμε πολλούς διάσπαρτους αγροτικούς οικισμούς.

Αυτά είναι κάποια μόνο από τα πολλά σημεία που μπορεί να επισκεφθεί κανείς στον ιστορικό Δήμο Ν. Σκουφά.

Εκτός όμως από τα σημεία και αξιοθέατα ιστορικού-πολιτιστικού-πολιτισμικού και φυσιολατρικού ενδιαφέροντος, ο επισκέπτης θα μπορέσει να εκμεταλλευτεί τους επιβλητικούς, τεράστιους, ορεινούς όγκους, που περιτριγυρίζουν και αγκαλιάζουν την περιοχή, καθώς και τα γάργαρα, κρυστάλλινα, ορμητικά νερά των ποταμών της, στα πλαίσια του εναλλακτικού τουρισμού. Με επίκεντρο τα Τζουμέρκα, τον Άραχθο, τον Αμβρακικό, ένα ευρύ φάσμα επιλογών ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια κάθε ενδιαφερόμενου.

Τέτοιες επιλογές αποτελούν οι υδάτινες διαδρομές Canoe Cayak και Rafting, στην τεχνητή λίμνη Πουρναρίου, στο Νεοχώρι του Δήμου Αράχθου και στον Άραχθο, αντίστοιχα. Άλλες δραστηριότητες, όπως η Ιππασία, η Ποδηλασία, οι ορειβατικές διαδρομές, οι περιπατητικές διαδρομές, ο Αερωπτερισμός, το αλεξίπτωτο πλαγιάς, και η συμμετοχή επισκεπτών στον Ιαματικό Τουρισμό (Ιαματικά Λουτρά Χανόπουλου) και στις πολυάριθμες τοπικές παραδόσεις και έθιμα (πανηγύρια, εορτασμοί κ.α.), ολοκληρώνουν τη γκάμα των δραστηριοτήτων του εναλλακτικού τουρισμού, προσφέροντας πρωτόγνωρες εμπειρίες μέσα στη φύση, όπως αυτή αποκαλύπτεται στην πιο αρχέγονη μορφή της.



 

 


#203 Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου

Χωροθέτηση

Ναός του Αγίου Γεωργίου στο Πέτα


Στοιχεία Κατασκευής

Πρόκειται για έναν πετρόκτιστο πλακοσκέπαστο ναό ιδιαίτερης αισθητικής με ανοιχτό περίβολο.

Η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου αποτελεί μια τρίκλιτη θολωτή βασιλική χωρίς τρούλο , με κιονοστήρικτη τοξωτή στοά (υπόστεγο) στις τρεις πλευρές του. Τα παράθυρα του ναού είναι μικρά, για να μπαίνει ελάχιστο φως, γεγονός που αποτελεί ένα επιπλέον χαρακτηριστικό ναοδομίας της περιόδου. Ιδιαίτερης αρχιτεκτονικής αισθητικής είναι το κωδωνοστάσιο του ναού και η πύλη με τον ξεχωριστό της διάκοσμο.

Εσωτερικά ο ναός είναι πλούσιος σε τοιχογραφίες, οι οποίες εντοπίζονται στις μακρές πλευρές του.

Επίσης, διαθέτει αξιόλογο αριθμό κειμηλίων. Ενδεικτικά αναφέρουμε έναν μεταξοκέντητο επιτάφιο του 1647 - εφάμιλλο εκείνου του Θεοτοκίου - και Ευαγγέλιο έκδοσης Βενετίας του 1765.

(http://www.pesliderook.eu/index.php?option=com_content&view=category&layout=blog&id=3&Itemid=11)

Ιστορικά στοιχεία

Ο ναός του Αγίου Γεωργίου ιδρύθηκε πριν το 1765 στα αρχιτεκτονικά πρότυπα των ναών της περιόδου της Τουρκοκρατίας.

Το 1822 ο ναός πυρπολήθηκε και έτσι λίγα χρόνια αργότερα, το 1850, ξεκίνησαν εργασίες ανακαίνισης του. Στις μέρες μας λειτουργεί ως ενοριακός ναός.

Με βάση την απόφαση την υπουργική απόφαση (ΥΑ ΥΠΠΟ/ΑΡΧ/Β1/Φ33/47048/1034/8-6-1995 - ΦΕΚ 539/Β/21-6-1995) ο ναός "Χαρακτηρίζεται ως ένα από τα οικοδομήματα που έχουν ανάγκη ειδικής κρατικής προστασίας και ως εκ τούτου ως ιστορικά διατηρητέο μνημείο. Η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου έχει καμπαναριό ξεχωριστού ενδιαφέροντος και πύλη χαρακτηριζόμενη από ιδιαίτερο διάκοσμο, ενώ ο ναός είναι τρίκλιτη βασιλική που στεγάζεται εσωτερικά με φουρνικά και εξωτερικά με δίρριχτη στέγη. O ναός κοσμείται από αξιόλογες λιθανάγλυφες παραστάσεις." (http://listedmonuments.culture.gr/fek.php?ID_FEKYA=1314).


Πρόσθετα στοιχεία ιστορικού, πολιτιστικού και τουριστικού ενδιαφέροντος

Από τη μία τα παραδοσιακά βυζαντινά μνημεία, οι εξαιρετικές πέτρινες κατασκευές, το κάστρο, οι εκκλησίες. Από την άλλη, περιοχές κατάφυτες από έλατα, καστανιές και πλατάνια, φαράγγια, κακοτράχαλες και άγριες πλαγιές, εύφορες πεδιάδες, υδροβιότοπου εξαιρετικής αξίας, συνθέτουν το ψηφιδωτό αυτής της υπέροχης περιοχής της Ηπείρου. Περιδιαβαίνοντας τον Δήμο Σκουφά, από το βόρειο μέχρι το νότιο και από το ανατολικό μέχρι το δυτικό τμήμα του θα έρθετε σε επαφή με την πλούσια φυσική, ιστορική και πολιτιστική κληρονομιά του.

Στο βόρειο και ημιορεινό τμήμα του, κυριαρχεί το Πέτα, με την παραδοσιακή του Πλατεία, τον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου, το Μνημείο των Φιλελλήνων, την Μονή του Θεοτοκίου, το Λαογραφικό Μουσείο την πανέμορφη Λίμνη Πουρναρίου. Σπάνιας ομορφιάς είναι και ο οικισμός του Άγιου Δημήτριου με την όμορφη πλατεία του, το παραδοσιακό Νεοχωράκι με τα πέτρινα σπίτια του, καθώς και η Αμφιθέα και την γραφική Μεγάρχη.

Στο κέντρο του Δήμου εντοπίζουμε το Κομπότι, που είναι πλούσιο σε αξιοθέατα. Ο Ανδριάντας του Νικολάου Σκουφά, τα Τούρκικα Φυλάκια (Κούλιες), το Λιμάνι και Περιβαλλοντικό Κέντρο Κόπραινας, η Παλιά Εκκλησία Αγίου Γεωργίου και η Ιερά Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου είναι μερικά από αυτά.

Ανατολικά του Δήμου συναντάμε το πανέμορφο Φωτεινό, ενώ στο νότιο-νοτιοδυτικό τμήμα του Δήμου, που διασχίζεται από τον Άραχθο συναντάμε πολλούς διάσπαρτους αγροτικούς οικισμούς.

Αυτά είναι κάποια μόνο από τα πολλά σημεία που μπορεί να επισκεφθεί κανείς στον ιστορικό Δήμο Ν. Σκουφά.

Εκτός όμως από τα σημεία και αξιοθέατα ιστορικού-πολιτιστικού-πολιτισμικού και φυσιολατρικού ενδιαφέροντος, ο επισκέπτης θα μπορέσει να εκμεταλλευτεί τους επιβλητικούς, τεράστιους, ορεινούς όγκους, που περιτριγυρίζουν και αγκαλιάζουν την περιοχή, καθώς και τα γάργαρα, κρυστάλλινα, ορμητικά νερά των ποταμών της, στα πλαίσια του εναλλακτικού τουρισμού. Με επίκεντρο τα Τζουμέρκα, τον Άραχθο, τον Αμβρακικό, ένα ευρύ φάσμα επιλογών ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια κάθε ενδιαφερόμενου.

Τέτοιες επιλογές αποτελούν οι υδάτινες διαδρομές Canoe Cayak και Rafting, στην τεχνητή λίμνη Πουρναρίου, στο Νεοχώρι του Δήμου Αράχθου και στον Άραχθο, αντίστοιχα. Άλλες δραστηριότητες, όπως η Ιππασία, η Ποδηλασία, οι ορειβατικές διαδρομές, οι περιπατητικές διαδρομές, ο Αερωπτερισμός, το αλεξίπτωτο πλαγιάς, και η συμμετοχή επισκεπτών στον Ιαματικό Τουρισμό (Ιαματικά Λουτρά Χανόπουλου) και στις πολυάριθμες τοπικές παραδόσεις και έθιμα (πανηγύρια, εορτασμοί κ.α.), ολοκληρώνουν τη γκάμα των δραστηριοτήτων του εναλλακτικού τουρισμού, προσφέροντας πρωτόγνωρες εμπειρίες μέσα στη φύση, όπως αυτή αποκαλύπτεται στην πιο αρχέγονη μορφή της.